Rijadus-Salihin · Bashkimi mes frikës dhe shpresës

آيات الباب

Dije, se për njeriun është më mirë kur është me shëndet të mirë, që të jetë në frikë dhe në shpresë dhe të jetë frika e tij e barabartë me shpresën. Kurse në gjendje të sëmundjes është e dëshirueshme që të anojë shpresa. Dispozitat e sheriatit, tekstet e Kur’anit dhe të Sunetit e konfirmojnë në mënyrë të qartë këtë.

All-llahu i Madhëruar thotë:

.”.. Kurthën e All-llahut e kanë të siguruar vetëm njerëzit e humbur.”

(el-A’raf, 99)

.”.. Vetëm jobesimtarët e humbin shpresën në mëshi-rën e All-llahut.”

(Jusuf, 87)

“Atë ditë kur disa fytyra do të zbardhen e disa do të nxihen.”

(Ali Imran, 106)

.”..Zoti yt është, me të vërtetë i shpejtë në dënim, por Ai është edhe shumë Mëshirëplotë.”

(el-A’raf, 167)

“Pa dyshim të mirët janë në Xhenet, kurse mëkatarët me siguri në Xhehenem.”

(el-Infitar, 13-14)

“Sa për atë, veprat e të cilit çojnë peshë, Ai është i kënaqur në jetë. Kurse ai, veprat e të cilit vijnë të lehta në peshojë, vendbanim do të kenë zjarrin.”

(el-Karia, 6-9)

Ajete me këtë kuptim ka shumë. Aty bashkohet frika dhe shpresa në dy apo më shumë ajete të njëpasnjëshme, apo edhe brenda një ajeti. Ndërsa prej haditheve, janë: