37. Safat · آيات 13–18

وَإِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَ

وَإِذَا رَأَوْا آيَةً يَسْتَسْخِرُونَ

وَقَالُوا إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ

أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ

أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ

قُلْ نَعَمْ وَأَنْتُمْ دَاخِرُونَ