… është edhe fjala e Allahut: “Këto janë shenjat Tona, të cilat ia dhamë Ibrahimit (si argument) kundër popullit të tij. Ne ngremë në gradë të lartë atë që …
▾ Teksti i plotë▴ Mbyll
- “Këta ishin ata që Allahu i dalloi nga profetët pasardhës të Ademit, pasardhës të atyre që i patëm bartur (në anije) bashkë me Nuhun, pasardhës të Ibrahi - mit dhe të Jakubit (Iraelët) dhe prej atyre, që i udhëzuam dhe i bëmë të zgjedhur.” - Lind pyetja: A bëhet fjalë për të gjithë profetët apo vetëm për ata që përmenden në këtë sure? Disa janë të mendimit se këtu nuk flitet vetëm për profetët e përmendur në këtë sure, por për të gjithë profetët. Domethënë, pasi përmend një grup profetësh, të cilët u spikatën me mirësi, Allahu i Madhëruar thotë në lidhje me të gjithë profetët që dërgoi, se edhe ata Ai i zgjodhi dhe i dalloi me mirësi të shumta. Megjithatë, Suddiju dhe Ibn Xheriri (Allahu i mëshiroftë!) thonë se: pjesa “nga profetët pasardhës të Ademit” ka për qëllim profetin Idris, ndërsa: “pasardhës të atyre që i patëm bartur (në anije) bashkë me Nuhun” ka për qëllim Ibrahimin. Më tej, fjala: “pasardhës të Ibrahimit” ka për qëllim Is’hakun, Jakubin dhe Ismailin, ndërsa: “dhe (pasardhës) të Jakubit” ka për qëllim Musain, Harunin, Zekerian, Jahjan dhe Isain, birin e Merjemes. Paqja dhe bekimet e Allahut qofshin me Profetin tonë dhe të gjithë profetët dhe lajmëtarët e Zotit! Ibn Xheriri shpjegon: “Kjo është arsyeja që është përmendur e veçuar prejardhja e secilit grup, edhe pse të gjithë janë pasardhës të Ademit. Mes tyre u përmend Idrisi, i cili nuk është prej atyre që ishin në anije me Nuhun, sepse ai ishte gjyshi i Nuhut.” Ky kuptim, në fakt, është më i dukshëm nga ajeti. Nga ana tjetër, ndër argumentet që mbështesin mendimin se bëhet fjalë për të gjithë profetët, është edhe fjala e Allahut: “Këto janë shenjat Tona, të cilat ia dhamë Ibrahimit (si argument) kundër popullit të tij. Ne ngremë në gradë të lartë atë që duam. Pa dyshim, Zoti yt është i Urtë e i Gjithëditur. Ne i falëm atij Is’hakun dhe Jakubin dhe secilin prej tyre e udhëzuam. Para tij patëm udhëzuar edhe Nuhun. Edhe nga pasardhësit e tij udhëzuam Daudin, Sulejmanin, Ejubin, Jusufin, Musanë dhe Harunin. Kështu i shpërblejmë bamirësit. Edhe Zekerijan, Jahjanë, Isanë dhe Ilijasin. Të gjithë ishin prej të mirëve (të devotshëm) . Edhe Ismailin, Eljesanë, Junusin dhe Lutin. Të gjithë këta i veçuam mbi njerëzit e tjerë. Edhe shumë prej prindërve, pasardhësve dhe vëllezërve të tyre i zgjodhëm dhe i udhëzuam në Rrugën e Drejtë. Ky është udhëzimi i Allahut. Ai udhëzon kë të dojë nga robërit e Tij. Nëse do të bënin idhujtari, atëherë do të asgjësohej çdo vepër e tyre. Këta janë ata të cilëve Ne u dhamë Librin, urtësinë e profetësinë. E nëse këta (populli yt) refuzojnë, Ne e kemi siguruar atë me një popull që nuk e refuzon.” Dhe në fund: “Këta ishin ata, të cilët Allahu i udhëzoi në rrugë të drejtë, prandaj me udhëzimin e tyre udhëhiqu. ...” [En’am 83 - 90]. Domethënë, Allahu udhëzoi, zgjodhi dhe dalloi që të gjithë profetët, madje na urdhëroi që ata të jenë shembulli ynë dhe rruga e tyre të jetë udha jonë. - “Kur atyre u lexoheshin ajetet e Zotit ata binin në sexhde dhe qanin. ” - Kur ata dëgjojnë Fjalën e Allahut, me argumente e fakte të pamohueshme, me shenja e mësime madhështore, ata bien në sexhde për Zotin e tyre, gjithë përulësi, duke treguar nevojë të madhe për mëshirën e Tij, por edhe në formë mirënjohjeje e lavdërimi për të gjitha mirësitë madhështore, që Allahu u ka dhënë që të gëzojnë. Dijetarët janë unanimë në qëndrimin se bërja e sexhdes është e ligjëruar gjatë leximit të këtij ajeti, duke i marrë si shembull këta të zgjedhur dhe duke pasuar udhëzimin e tyre.11