100. Adijat · ajete 2–6

فَٱلۡمُورِيَٰتِ قَدۡحٗا

Falmurijati kadhæn

E që me thundrat e tyre nxjerrin xixëllima zjarri nga gurët,

فَٱلۡمُغِيرَٰتِ صُبۡحٗا

Falmugirati subhæn

Dhe të cilët vërsulen herët në agim.

فَأَثَرۡنَ بِهِۦ نَقۡعٗا

Fe’etherne bihi nek’æn

E me të (vërsulje) atëherë çojnë pluhur.

فَوَسَطۡنَ بِهِۦ جَمۡعًا

Fewesetne bihi xhem’æn

Dhe ashtu hidhen në mesin e grumbullit (të armikut).

إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٞ

‘Innel-’insane lirebbihi lekenudun

Vërtet, njeriu është përbuzës ndaj Zotit të vet.