100. Adijat · ajete 4–7

فَأَثَرۡنَ بِهِۦ نَقۡعٗا

Fe’etherne bihi nek’æn

E me të (vërsulje) atëherë çojnë pluhur.

فَوَسَطۡنَ بِهِۦ جَمۡعًا

Fewesetne bihi xhem’æn

Dhe ashtu hidhen në mesin e grumbullit (të armikut).

إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٞ

‘Innel-’insane lirebbihi lekenudun

Vërtet, njeriu është përbuzës ndaj Zotit të vet.

وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٞ

We ‘innehu ‘ala dhalike leshehidun

Edhe vetë është dëshmues i asaj (përbuzjeje).