101. Karia · ajete 4–10

يَوۡمَ يَكُونُ ٱلنَّاسُ كَٱلۡفَرَاشِ ٱلۡمَبۡثُوثِ

Jewme jekunu en-nasu kalferashil-mebthuthi

Ajo është ditë kur njerëzit bëhen si insekte të shpërndara.

وَتَكُونُ ٱلۡجِبَالُ كَٱلۡعِهۡنِ ٱلۡمَنفُوشِ

We tekunul-xhibalu kal’ihnil-menfushi

Dhe kodrat bëhen si leshi i shprishur.

فَأَمَّا مَن ثَقُلَتۡ مَوَٰزِينُهُۥ

Fe’emma men thekulet mewazinuhu

E sa i përket atij që i rëndohet peshoja e veprave të tij,

فَهُوَ فِي عِيشَةٖ رَّاضِيَةٖ

Fehuwe fi ‘ishetin radijetin

Ai është në një jetë të këndshme.

وَأَمَّا مَنۡ خَفَّتۡ مَوَٰزِينُهُۥ

We ‘emma men haffet mewazinuhu

Ndërsa, atij që ka peshojën e lehtë të veprave të tij,

فَأُمُّهُۥ هَاوِيَةٞ

Fe’ummuhu hawijetun

Vendi i tij do të jetë në Havije.

وَمَآ أَدۡرَىٰكَ مَا هِيَهۡ

We ma ‘edrake ma hijeh

E ç'është ajo që të njoftoi se ç'është ai (Havije)?