11. Hud · ajete 120–122

وَكُلّٗا نَّقُصُّ عَلَيۡكَ مِنۡ أَنۢبَآءِ ٱلرُّسُلِ مَا نُثَبِّتُ بِهِۦ فُؤَادَكَۚ وَجَآءَكَ فِي هَٰذِهِ ٱلۡحَقُّ وَمَوۡعِظَةٞ وَذِكۡرَىٰ لِلۡمُؤۡمِنِينَ

We kullæn nekussu ‘alejke min ‘enba’i er-rusuli ma nuthebbitu bihi fu’uadeke we xha’eke fi hedhihil-hekku we mew’idhetun we dhikra lilmu’uminine

Të gjitha këto që t'i rrëfyem ty nga lajmet e pejgamberëve, janë që ta forcojnë zemrën tënde, dhe në to të ka ardhur e vërteta e këshilla, si dhe përkujtime për besimtarët.

وَقُل لِّلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ ٱعۡمَلُواْ عَلَىٰ مَكَانَتِكُمۡ إِنَّا عَٰمِلُونَ

We kul lilledhine la ju’uminune a’melu ‘ala mekanetikum ‘inna ‘amilune

E atyre që nuk besojnë thuaju: "Veproni sa të mundeni në atë të tuajën, edhe ne jemi duke vepruar".

وَٱنتَظِرُوٓاْ إِنَّا مُنتَظِرُونَ

We entedhiru ‘inna muntedhirune

Ju pritni (ç'do të na gjejë neve), edhe ne jemi duke pritur (se ç'do t'ju gjejë juve).