مَآ أَغۡنَىٰ عَنۡهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ
Ma ‘egna ‘anhu maluhu we ma kesebe
Atij nuk i bëri dobi pasuria e vet, as ajo çka fitoi!
111. Mesed · ajete 2–5
سورة الـمسدسَيَصۡلَىٰ نَارٗا ذَاتَ لَهَبٖ
Sejesla naræn dhate lehebin
Ai do të hyjë në një zjarr të ndezur flakë.
وَٱمۡرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلۡحَطَبِ
We emre’etuhu hemmaletel-hetebi
E edhe gruaja e tij, ajo që barti dru (ferra),
فِي جِيدِهَا حَبۡلٞ مِّن مَّسَدِۭ
Fi xhidiha heblun min mesedin
E në qafën e saj ajo ka një litar të përdredhur.*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Sebebi nuzul - shkaku i zbritjes së kësaj sureje, sipas Ibni Abasit ishte: Kur e urdhëroi Zoti Pejgamberin a.s. t’i thërrasë në rrugën e drejtë edhe rrethin e tij të afërt Pejgamberi u ngjit në bregun Safa, dhe i thirri me emër fiset e kurejshëve. Kush mundi, shkoi ta dëgjojë atë kumtesë, e dikush dërgoi dikë për të kuptuar se si qëndron çështja. U tubuan kurejshitët si edhe xhaxhai i Pejgamberit Ebu Lehebi. I thanë: “Pse na thirre?”
