12. Jusuf · ajete 103–105

سورة يوسف
103

وَمَآ أَكۡثَرُ ٱلنَّاسِ وَلَوۡ حَرَصۡتَ بِمُؤۡمِنِينَ

We ma ‘ektheru en-nasi we lew hereste bimu’uminine

Po ti edhe pse lakmon (për besimin e tyre), shumica e njerëzve nuk do të besojnë.

104

وَمَا تَسۡـَٔلُهُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍۚ إِنۡ هُوَ إِلَّا ذِكۡرٞ لِّلۡعَٰلَمِينَ

We ma tes’eluhum ‘alejhi min ‘exhrin ‘in huwe ‘illa dhikrun lil’alemine

Megjithatë që ti nuk kërkon prej tyre ndonjë shpërblim për të (për këshillë e udhëzim). Ai (Kur'ani) nuk është tjetër vetëm se këshillë për mbarë njerëzit.

105

وَكَأَيِّن مِّنۡ ءَايَةٖ فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ يَمُرُّونَ عَلَيۡهَا وَهُمۡ عَنۡهَا مُعۡرِضُونَ

We ke’ejjin min ‘ajetin fi es-semawati wel-’erdi jemurrune ‘alejha we hum ‘anha mu’ridune

Sa e sa argumente ka në qiej e në tokë, të cilët i shohin, por ata nuk i vështrojnë fare.