12. Jusuf · ajete 13–16

قَالَ إِنِّي لَيَحۡزُنُنِيٓ أَن تَذۡهَبُواْ بِهِۦ وَأَخَافُ أَن يَأۡكُلَهُ ٱلذِّئۡبُ وَأَنتُمۡ عَنۡهُ غَٰفِلُونَ

Kale ‘inni lejehzununi ‘en tedh/hebu bihi we ‘ehafu ‘en je’kulehu edh-dhi’bu we ‘entum ‘anhu gafilune

Ai tha: "Unë mallëngjehem po të vijë me ju, e edhe kam frikë se do ta hajë ujku, kur mungon kujdesi juaj për të".

قَالُواْ لَئِنۡ أَكَلَهُ ٱلذِّئۡبُ وَنَحۡنُ عُصۡبَةٌ إِنَّآ إِذٗا لَّخَٰسِرُونَ

Kalu le’in ‘ekelehu edh-dhi’bu we nehnu ‘usbetun ‘inna ‘idhæn lehasirune

Ata thanë: "Për Zotin, nëse e ha ujku, e duke qenë ne grup kaq i fortë, atëherë ne mos qofshim fare!"

فَلَمَّا ذَهَبُواْ بِهِۦ وَأَجۡمَعُوٓاْ أَن يَجۡعَلُوهُ فِي غَيَٰبَتِ ٱلۡجُبِّۚ وَأَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡهِ لَتُنَبِّئَنَّهُم بِأَمۡرِهِمۡ هَٰذَا وَهُمۡ لَا يَشۡعُرُونَ

Felemma dhehebu bihi we ‘exhma’u ‘en jexh’aluhu fi gajabetil-xhubbi we ‘ewhejna ‘ilejhi letunebbi’ennehum bi’emrihim hadha we hum la jesh’urune

Pasi që ata shkuan me të dhe vendosën ta vënë në fund të bunarit, Ne i shpallëm: "Ti do t'i njoftosh ata për këtë vepër të tyre, e duke mos ditur ata (do të vijë koha t'ju thuash për këtë vepër e ata nuk do të dinë se ti je Jusufi)".

وَجَآءُوٓ أَبَاهُمۡ عِشَآءٗ يَبۡكُونَ

We xha’u ‘ebahum ‘isha’en jebkune

E në mbrëmje erdhën duke qarë te babai i tyre.