18. Kehf · ajete 1–3

سورة الكهف
1

ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِيٓ أَنزَلَ عَلَىٰ عَبۡدِهِ ٱلۡكِتَٰبَ وَلَمۡ يَجۡعَل لَّهُۥ عِوَجَاۜ

el-Hemdu lillahil-ledhi ‘enzele ‘ala ‘abdihil-kitabe we lem jexh’al llehu ‘iwexha

Falënderimi i takon vetëm All-llahut që ia shpalli robit të vet Librin dhe në të nuk lejoi ndonjë kundërthënie.

2

قَيِّمٗا لِّيُنذِرَ بَأۡسٗا شَدِيدٗا مِّن لَّدُنۡهُ وَيُبَشِّرَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ٱلَّذِينَ يَعۡمَلُونَ ٱلصَّٰلِحَٰتِ أَنَّ لَهُمۡ أَجۡرًا حَسَنٗا

Kajjimæn lijundhire be’sæn shedidæn min ledunhu we jubeshshirel-mu’umininel-ledhine ja’melune es-salihati ‘enne lehum ‘exhræn hesenæn

(ia shpalli) Të saktë (pa shmangie), pët t'ua tërhequr vërejtjen (atyre që nuk besojnë) ndaj një dënimi të rëndë prej Tij, e për t'i përgëzuar besimtarët që bëjnë vepra të mira, se ata do të kenë një shpërblim të mrekullueshëm.

3

مَّٰكِثِينَ فِيهِ أَبَدٗا

Makithine fihi ‘ebedæn

Duke qenë në të përgjithmonë.