18. Kehf · ajete 25–26

وَلَبِثُواْ فِي كَهۡفِهِمۡ ثَلَٰثَ مِاْئَةٖ سِنِينَ وَٱزۡدَادُواْ تِسۡعٗا

We lebithu fi kehfihim thelathe mia’etin sinine we ezdadu tis’æn

(dhe thonin) Ata qëndruan në shpellën e tyre treqind e nëntë vjet.

قُلِ ٱللَّهُ أَعۡلَمُ بِمَا لَبِثُواْۖ لَهُۥ غَيۡبُ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِۖ أَبۡصِرۡ بِهِۦ وَأَسۡمِعۡۚ مَا لَهُم مِّن دُونِهِۦ مِن وَلِيّٖ وَلَا يُشۡرِكُ فِي حُكۡمِهِۦٓ أَحَدٗا

Kuli Ellahu ‘a’lemu bima lebithu lehu gajbu es-semawati wel-’erdi ‘ebsir bihi we ‘esmi’ ma lehum min dunihi min we lijin we la jushriku fi hukmihi ‘ehedæn

Thuaj: "All-llahu e di më së miri sa kanë ndejur, Atij i takon fshehtësia e qiejve dhe e tokës. Çfarë (i çuditshëm) është të pamurit e Tij dhe çfarë është të dëgjuarit e Tij! Pos Tij ata (njerëzit) nuk kanë ndihmëtarë. Në vendimin e Tij nuk mund t'i përzihet askush".