18. Kehf · ajete 85–88

سورة الكهف
85

فَأَتۡبَعَ سَبَبًا

Fe’etbe’a sebebæn

Ai iu rrek një aso mundësie (dhe mori rrugën nga Perëndimi).

86

حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغَ مَغۡرِبَ ٱلشَّمۡسِ وَجَدَهَا تَغۡرُبُ فِي عَيۡنٍ حَمِئَةٖ وَوَجَدَ عِندَهَا قَوۡمٗاۖ قُلۡنَا يَٰذَا ٱلۡقَرۡنَيۡنِ إِمَّآ أَن تُعَذِّبَ وَإِمَّآ أَن تَتَّخِذَ فِيهِمۡ حُسۡنٗا

Hetta ‘idha belega megribe esh-shemsi wexhedeha tegrubu fi ‘ajnin hemi’etin we wexhede ‘indeha kawmæn kulna ja dhal-karnejni ‘imma ‘en tu’adhdhibe we ‘imma ‘en tettehidhe fihim husnæn

Deri kur arriti në vendperëndimin e diellit, e gjeti se po perëndon në njëfarë burimi me lym të zi dhe aty e gjeti një popull. E Ne i thamë: "O Dhulkarnejn, ose do t'i dënosh, ose do t'i marrish me të mirë e t'i udhëzosh!"

87

قَالَ أَمَّا مَن ظَلَمَ فَسَوۡفَ نُعَذِّبُهُۥ ثُمَّ يُرَدُّ إِلَىٰ رَبِّهِۦ فَيُعَذِّبُهُۥ عَذَابٗا نُّكۡرٗا

Kale ‘emma men dheleme fesewfe nu’adhdhibuhu thumme jureddu ‘ila rabbihi feju’adhdhibuhu ‘adhabæn nukræn

Ai (Dhulkarnejni) tha: "Ai që vazhdon edhe më tej të jetë zullumqar, atë do ta dënojmë, pastaj i kthehet Zotit të vet e Ai e dënon atë me një dënim të tmerrshëm".

88

وَأَمَّا مَنۡ ءَامَنَ وَعَمِلَ صَٰلِحٗا فَلَهُۥ جَزَآءً ٱلۡحُسۡنَىٰۖ وَسَنَقُولُ لَهُۥ مِنۡ أَمۡرِنَا يُسۡرٗا

We ‘emma men ‘amene we ‘amile salihæn felehu xheza’enl-husna we senekulu lehu min ‘emrina jusræn

Sa i përket atij që besoi dhe bëri vepra të mira, atij i takon shpërblimi më i mirë (xhenneti) dhe atij nga ana Jonë do t'i bëjmë lehtësi (në jetë).