18. Kehf · ajete 88–92

وَأَمَّا مَنۡ ءَامَنَ وَعَمِلَ صَٰلِحٗا فَلَهُۥ جَزَآءً ٱلۡحُسۡنَىٰۖ وَسَنَقُولُ لَهُۥ مِنۡ أَمۡرِنَا يُسۡرٗا

We ‘emma men ‘amene we ‘amile salihæn felehu xheza’enl-husna we senekulu lehu min ‘emrina jusræn

Sa i përket atij që besoi dhe bëri vepra të mira, atij i takon shpërblimi më i mirë (xhenneti) dhe atij nga ana Jonë do t'i bëjmë lehtësi (në jetë).

ثُمَّ أَتۡبَعَ سَبَبًا

Thumme ‘etbe’a sebebæn

Pastaj, ai iu rrek një aso mundësie (mori rrugën e lindjes).

حَتَّىٰٓ إِذَا بَلَغَ مَطۡلِعَ ٱلشَّمۡسِ وَجَدَهَا تَطۡلُعُ عَلَىٰ قَوۡمٖ لَّمۡ نَجۡعَل لَّهُم مِّن دُونِهَا سِتۡرٗا

Hetta ‘idha belega metli’a esh-shemsi wexhedeha tetlu’u ‘ala kawmin lem nexh’al lehum min duniha sitræn

Deri kur arriti vndlindjen e diellit, e gjeti se po lind mbi një popull, që nuk i kemi dhënë ndonjë mbulojë prej tij (diellit).

كَذَٰلِكَۖ وَقَدۡ أَحَطۡنَا بِمَا لَدَيۡهِ خُبۡرٗا

Kedhalike we kad ‘ehetna bima ledejhi hubræn

Ashtu (bëri edhe me këtë popull), e Ne e kemi ditur gjendjen e tij (mundësitë dhe sundimin e drejtë të tij).

ثُمَّ أَتۡبَعَ سَبَبًا

Thumme ‘etbe’a sebebæn

Mandej, ai iu rrek përsëri një aso mundësie (një rruge të tretë mes perëndimit e lindjes - nga veriu).