19. Merjem · ajete 2–7

سورة مريم
2

ذِكۡرُ رَحۡمَتِ رَبِّكَ عَبۡدَهُۥ زَكَرِيَّآ

Dhikru rehmeti rabbike ‘abdehu zekerija

(Ky është) Përkujtim i mëshirës së Zotit tënd ndaj robit të vet Zekerijait,

3

إِذۡ نَادَىٰ رَبَّهُۥ نِدَآءً خَفِيّٗا

‘Idh nada rebbehu nida’en hafijæn

Kur ai iu lut Zotit të vet me një zë të ulët, e

4

قَالَ رَبِّ إِنِّي وَهَنَ ٱلۡعَظۡمُ مِنِّي وَٱشۡتَعَلَ ٱلرَّأۡسُ شَيۡبٗا وَلَمۡ أَكُنۢ بِدُعَآئِكَ رَبِّ شَقِيّٗا

Kale rabbi ‘inni wehenel-’adhmu minni we eshte’ale er-re’su shejbæn we lem ‘ekun bidu’a’ike rabbi shekijæn

Tha: "Zoti im! Vërtet, mua më janë dobësuar eshtrat, më janë përhapur thinjat në kokën time, e me lutjen time ndaj Teje o Zoti im, asnjëherë nuk kam qenë i dëshpëruar".

5

وَإِنِّي خِفۡتُ ٱلۡمَوَٰلِيَ مِن وَرَآءِي وَكَانَتِ ٱمۡرَأَتِي عَاقِرٗا فَهَبۡ لِي مِن لَّدُنكَ وَلِيّٗا

We ‘inni hiftul-mewalije min wera’i we kaneti emre’eti ‘akiræn feheb li min ledunke welijæn

Unë ua kam frikën pasardhësve të mi pas meje (kushërinjve, se do ta humbnin fenë), ndërsa gruaja ime është sterile, pra më fal nga ajo mirësia Jote një pasardhës (një fëmijë).

6

يَرِثُنِي وَيَرِثُ مِنۡ ءَالِ يَعۡقُوبَۖ وَٱجۡعَلۡهُ رَبِّ رَضِيّٗا

Jerithuni we jerithu min ‘ali ja’kube we exh’alhu rabbi redijæn

"Të më trashëgojë mua dhe t'i trashëgojë ata nga familja e Jakubit, dhe bëre atë, o Zoti im, të këndshëm! (të vyeshëm)!"

7

يَٰزَكَرِيَّآ إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَٰمٍ ٱسۡمُهُۥ يَحۡيَىٰ لَمۡ نَجۡعَل لَّهُۥ مِن قَبۡلُ سَمِيّٗا

Ja zekerija ‘inna nubeshshiruke bigulamin esmuhu jehja lem nexh’al lehu min kablu semijæn

O Zekerija, Ne po të përgëzojmë ty me një djalë, emri i të cilit është Jahja, e që askush para tij nuk u emërtua me këtë emër.