19. Merjem · ajete 42–46

سورة مريم
42

إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ يَٰٓأَبَتِ لِمَ تَعۡبُدُ مَا لَا يَسۡمَعُ وَلَا يُبۡصِرُ وَلَا يُغۡنِي عَنكَ شَيۡـٔٗا

‘Idh kale li’ebihi ja ‘ebeti lime ta’budu ma la jesma’u we la jubsiru we la jugni ‘anke shej’æn

Kur babait të vet i tha: "O babai im, pse adhuron atë që as nuk dëgjon, as nuk sheh, e as nuk ke asgjë prej tij?"

43

يَٰٓأَبَتِ إِنِّي قَدۡ جَآءَنِي مِنَ ٱلۡعِلۡمِ مَا لَمۡ يَأۡتِكَ فَٱتَّبِعۡنِيٓ أَهۡدِكَ صِرَٰطٗا سَوِيّٗا

Ja ‘ebeti ‘inni kad xha’eni minel-’ilmi ma lem je’tike fe ettebi’ni ‘ehdike siratæn sewijæn

O babai im, mua më është dhënë nga dituria çka ty nuk të është dhënë, andaj më dëgjo se unë të udhëzoj në rrugë të drejtë.

44

يَٰٓأَبَتِ لَا تَعۡبُدِ ٱلشَّيۡطَٰنَۖ إِنَّ ٱلشَّيۡطَٰنَ كَانَ لِلرَّحۡمَٰنِ عَصِيّٗا

Ja ‘ebeti la ta’budi esh-shejtane ‘inne esh-shejtane kane lilrrehmeni ‘asijæn

O babai im, mos adhuro djallin, sepse djalli është kundërshtar i Mëshiruesit.

45

يَٰٓأَبَتِ إِنِّيٓ أَخَافُ أَن يَمَسَّكَ عَذَابٞ مِّنَ ٱلرَّحۡمَٰنِ فَتَكُونَ لِلشَّيۡطَٰنِ وَلِيّٗا

Ja ‘ebeti ‘inni ‘ehafu ‘en jemesseke ‘adhabun mine er-Rehmani fetekune lilshshejtani welijæn

O babai im, unë kam frikë se do të godet ndonjë dënim prej të Gjithëmëshirshmit e do të jeshë shok i djallit!

46

قَالَ أَرَاغِبٌ أَنتَ عَنۡ ءَالِهَتِي يَٰٓإِبۡرَٰهِيمُۖ لَئِن لَّمۡ تَنتَهِ لَأَرۡجُمَنَّكَۖ وَٱهۡجُرۡنِي مَلِيّٗا

Kale ‘eragibun ‘ente ‘an ‘aliheti ja ‘ibrahimu le’in lem tentehi le’erxhumenneke we ehxhurni melijæn

Ai (babai) tha: "A ti, Ibrahim, i refuzon zotat e mi? Nëse nuk ndalesh (së fyeri ndaj zotave të mi), unë do të gurëzoj, ndaj largohu prej meje për një kohë të gjatë!"*

Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Zoti xh. sh. i përkujton Muhamedit a.s. ngjarjen e Musait, se si e ka thirur atë, i ka folur dhe urdhëruar, kur ai ishte në një luginë në fund te kodrës Sina e i ka thënë: Shko te faraoni se ai i ka kaluar kufijtë me padrejtësi e arrogancë dhe i thuaj: A i shkon mendja të hiqet prej punëve të këqija, por faraoni nuk çau kokë për të, prandaj Musai ia tregoi mrekullinë e madhe shkopin e shndërruar në gjarpër, e faraoni iku, por i thirri magjistarët dhe popullin e vet, iu mbajti një fjalim e iu tha, se është zoti i tyre më i