19. Merjem · ajete 65–68

سورة مريم
65

رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَهُمَا فَٱعۡبُدۡهُ وَٱصۡطَبِرۡ لِعِبَٰدَتِهِۦۚ هَلۡ تَعۡلَمُ لَهُۥ سَمِيّٗا

Rebbu es-semawati wel-’erdi we ma bejnehuma fa’bud/hu we estebir li’ibadetihi hel ta’lemu lehu semijæn

"Ai është Zot i qiejve dhe i tokës dhe çka ka midis tyre, pra Atë adhuroje, e në adhurimin ndaj Tij bëhu i qëndrueshëm. A di për Të ndonjë emnak (adash)?!*

Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Musai ishte pejgamber i dalluar i Zotit, ngaqë përmendet se Zoti e afroi aq afër, saqë i dëgjoi fjalët e Tij, sipas lutjes së tij ia dërgoi vëllain Harunin që t'ia forcojë krahun. Të gjithë pejgamberët janë besnikë në fjalën e dhënë, por besnikëria e lsmailit u vërtetua në mënyrë konkrete, kur i premtoi babait, se do të jetë i durueshëm kur do ta therë ai dhe vërtet qe i durueshëm. Idrisi është një nga gjyshërit e Nuhut, është i pari i dërguar pas Ademit, i pari që për - dori lapsin, që thuri petka, që hulumtoi studimin e yjeve dhe i patën ardhur tridhjetë sahife-fletushka. Fama e tij është e lartë dhe thuhet që është ngritur në qiellin e katërt, apo të gjashtë. Këta dhjetë pejgamberë, që u përmendën në këtë kaptinë ishin vetë të udhëzuar prej Zotit dhe udhëzuan sa mundën edhe të tjerët. Sa herë që përmendej ndonjë fjalë a argument i Zotit bënte përshtypje të madhe në zemrat e tyre, saqë duke qarë i përuleshin me respekt Madhërisë së Tij. Idrisi ishte prej pasardhësve të Ademit, Nuhu prej Idrisit, Ibrahimi, prej Nuhut, prej Ibrahimit ishin: Ismaili, Is-haku e Jakubi; prej Jakubit Musai, Haruni, Zekerijai, Jahjai dhe Isai. Thuhet se mes Ademit e Nuhut ishin njëmijë vjet, e edhe prej Nuhut deri te Ibrahimi po ashtu njëmijë vjet.
66

وَيَقُولُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَءِذَا مَا مِتُّ لَسَوۡفَ أُخۡرَجُ حَيًّا

We jekulul-’insanu ‘e’idha ma mittu lesewfe ‘uhrexhu hejjæn

E njeriu thotë: "A thua njëmend pasi të vdes do të nxirrem i gjallë (do të ringjallem)?"

67

أَوَلَا يَذۡكُرُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَنَّا خَلَقۡنَٰهُ مِن قَبۡلُ وَلَمۡ يَكُ شَيۡـٔٗا

‘Ewela jedhkurul-’insanu ‘enna haleknahu min kablu we lem jeku shej’æn

Po, a nuk po mendon njeriu se Ne e krijuam atë më parë kur ai nuk ishte asgjë?

68

فَوَرَبِّكَ لَنَحۡشُرَنَّهُمۡ وَٱلشَّيَٰطِينَ ثُمَّ لَنُحۡضِرَنَّهُمۡ حَوۡلَ جَهَنَّمَ جِثِيّٗا

Fewerebbike lenehshurennehum we esh-shejatine thumme lenuhdirennehum hewle xhehenneme xhithijæn

Pasha Zotin tënd, Ne do t'i tubojmë (pas ringjalljes) ata bashkë me djajtë dhe do t'i afrojmë ata rreth xhehennemit të gjunjëzuar.