19. Merjem · ajete 67–70

أَوَلَا يَذۡكُرُ ٱلۡإِنسَٰنُ أَنَّا خَلَقۡنَٰهُ مِن قَبۡلُ وَلَمۡ يَكُ شَيۡـٔٗا

‘Ewela jedhkurul-’insanu ‘enna haleknahu min kablu we lem jeku shej’æn

Po, a nuk po mendon njeriu se Ne e krijuam atë më parë kur ai nuk ishte asgjë?

فَوَرَبِّكَ لَنَحۡشُرَنَّهُمۡ وَٱلشَّيَٰطِينَ ثُمَّ لَنُحۡضِرَنَّهُمۡ حَوۡلَ جَهَنَّمَ جِثِيّٗا

Fewerebbike lenehshurennehum we esh-shejatine thumme lenuhdirennehum hewle xhehenneme xhithijæn

Pasha Zotin tënd, Ne do t'i tubojmë (pas ringjalljes) ata bashkë me djajtë dhe do t'i afrojmë ata rreth xhehennemit të gjunjëzuar.

ثُمَّ لَنَنزِعَنَّ مِن كُلِّ شِيعَةٍ أَيُّهُمۡ أَشَدُّ عَلَى ٱلرَّحۡمَٰنِ عِتِيّٗا

Thumme lenenzi’anne min kulli shi’atin ‘ejjuhum ‘esheddu ‘ala er-Rehmani ‘itijæn

Pastaj, nga secili grup do t'i kapim ata që kishin qenë më jorespektues ndaj të Gjithmëshërshmit.

ثُمَّ لَنَحۡنُ أَعۡلَمُ بِٱلَّذِينَ هُمۡ أَوۡلَىٰ بِهَا صِلِيّٗا

Thumme lenehnu ‘a’lemu biel-ledhine hum ‘ewla biha silijæn

E Ne e dimë më së miri se cili prej tyre ka më meritë të hedhet në të.