19. Merjem · ajete 90–96

تَكَادُ ٱلسَّمَٰوَٰتُ يَتَفَطَّرۡنَ مِنۡهُ وَتَنشَقُّ ٱلۡأَرۡضُ وَتَخِرُّ ٱلۡجِبَالُ هَدًّا

Tekadu es-semawatu jetefetterne minhu we tenshekkul-’erdu we tehirrul-xhibalu heddæn

Aq të shëmtuar sa gati u copëtuan qiejt, gati pëlciti toka dhe gati u shembën kodrat nga ajo (fjalë).

أَن دَعَوۡاْ لِلرَّحۡمَٰنِ وَلَدٗا

‘En de’aw lilrrehmeni weledæn

Për atë se të Gjithëmëshirshmit i përshkruan fëmijë.

وَمَا يَنۢبَغِي لِلرَّحۡمَٰنِ أَن يَتَّخِذَ وَلَدًا

We ma jenbegi lilrrehmeni ‘en jettehidhe weledæn

E të Gjithëmëshirshmit nuk i takon të ketë fëmijë.

إِن كُلُّ مَن فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ إِلَّآ ءَاتِي ٱلرَّحۡمَٰنِ عَبۡدٗا

‘In kullu men fi es-semawati wel-’erdi ‘illa ‘ati er-Rehmani ‘abdæn

Nuk ka tjetër, vetëm se gjithë çka është në qiej e në tokë ka për t'iu paraqitur Zotit si rob.

لَّقَدۡ أَحۡصَىٰهُمۡ وَعَدَّهُمۡ عَدّٗا

Lekad ‘ehsahum we ‘addehum ‘addæn

Ai me diturinë e vet i ka përfshirë të gjithë, dhe ka numëruar e evidentuar çdo gjë të tyre në mënyrë të saktësishme.

وَكُلُّهُمۡ ءَاتِيهِ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ فَرۡدًا

We kulluhum ‘atihi jewmel-kijameti ferdæn

Dhe në ditën e kijametit secili do t'i paraqitet Atij i vetmuar.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّٰلِحَٰتِ سَيَجۡعَلُ لَهُمُ ٱلرَّحۡمَٰنُ وُدّٗا

‘Innel-ledhine ‘amenu we ‘amilu es-salihati sejexh’alu lehumu er-Rehmanu wuddæn

Nuk ka dyshim se ata që besuan dhe bënë vepra të mira, atyre i Gjithëmëshirshmi do t'u krijojë (në zemrat e tyre) dashuri.