20. Ta Ha · ajete 41–45

وَٱصۡطَنَعۡتُكَ لِنَفۡسِي

We estena’tuke linefsi

Dhe Unë të zgjodha ty për shpalljen Time.

ٱذۡهَبۡ أَنتَ وَأَخُوكَ بِـَٔايَٰتِي وَلَا تَنِيَا فِي ذِكۡرِي

Edh/heb ‘ente we ‘ehuke bi’ajati we la tenija fi dhikri

Shko me argumentet e Mia, ti dhe vëllai yt, e mos e hiqni prej kujdesit të përmendurit ndaj Meje.

ٱذۡهَبَآ إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ

Edh/heba ‘ila fir’awne ‘innehu tega

Shkoni që të dy te faraoni, se ai vërtet e ka tepruar.

فَقُولَا لَهُۥ قَوۡلٗا لَّيِّنٗا لَّعَلَّهُۥ يَتَذَكَّرُ أَوۡ يَخۡشَىٰ

Fekula lehu kawlæn lejjinæn le’allehu jetedhekkeru ‘ew jehsha

Atij i thuani fjalë të buta, ndoshta ai mendohet a frikësohet.

قَالَا رَبَّنَآ إِنَّنَا نَخَافُ أَن يَفۡرُطَ عَلَيۡنَآ أَوۡ أَن يَطۡغَىٰ

Kala rebbena ‘innena nehafu ‘en jefrute ‘alejna ‘ew ‘en jetga

Ata të dy thanë: "Zoti ynë, ne kemi frikë se do të na ndëshkojë menjëherë ose do t'i kalojë kufijtë kundër nesh".