20. Ta Ha · ajete 92–95

سورة طه
92

قَالَ يَٰهَٰرُونُ مَا مَنَعَكَ إِذۡ رَأَيۡتَهُمۡ ضَلُّوٓاْ

Kale ja harunu ma mene’ake ‘idh re’ejtehum dellu

Ai (Musai u kthye e) tha: "O Harun ç'të pengoi ty kur i pe se morën rrugën e gabuar,"

93

أَلَّا تَتَّبِعَنِۖ أَفَعَصَيۡتَ أَمۡرِي

‘Ella tettebi’ani ‘efe’asejte ‘emri

E ti të mos u vazhdosh rrugën time? A mos e kundërshtove edhe ti porosinë time?

94

قَالَ يَبۡنَؤُمَّ لَا تَأۡخُذۡ بِلِحۡيَتِي وَلَا بِرَأۡسِيٓۖ إِنِّي خَشِيتُ أَن تَقُولَ فَرَّقۡتَ بَيۡنَ بَنِيٓ إِسۡرَٰٓءِيلَ وَلَمۡ تَرۡقُبۡ قَوۡلِي

Kale jebne’uumme la te’hudh bilihjeti we la bire’si ‘inni hashitu ‘en tekule ferrekte bejne beni ‘isra’ile we lem terkub kawli

Ai (Haruni) tha: "O bir i nënës sime, mos më kap as për mjekre as për flokë, se unë u frikësova se do të thuash: I përçave beni israilët dhe nuk e ke respektuar porosinë time?"

95

قَالَ فَمَا خَطۡبُكَ يَٰسَٰمِرِيُّ

Kale fema hatbuke ja samiriju

Ai (Musai) tha: "E çka ishte puna jote, o Samirij?"