21. Enbija · ajete 52–54

إِذۡ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوۡمِهِۦ مَا هَٰذِهِ ٱلتَّمَاثِيلُ ٱلَّتِيٓ أَنتُمۡ لَهَا عَٰكِفُونَ

‘Idh kale li’ebihi we kawmihi ma hedhihit-temathilu elleti ‘entum leha ‘akifune

Kur ai babait dhe popullit të vet u tha: "Ç'janë këto statuja që i adhuroni?"

قَالُواْ وَجَدۡنَآ ءَابَآءَنَا لَهَا عَٰبِدِينَ

Kalu wexhedna ‘aba’ena leha ‘abidine

Ata thanë: "I gjetëm të parët tanë, që po i adhuronin".

قَالَ لَقَدۡ كُنتُمۡ أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُمۡ فِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٖ

Kale lekad kuntum ‘entum we ‘aba’uukum fi delalin mubinin

Ai u tha: "Edhe të parët tuaj e edhe ju qartë ishit të humbur!"