21. Enbija · ajete 71–72

وَنَجَّيۡنَٰهُ وَلُوطًا إِلَى ٱلۡأَرۡضِ ٱلَّتِي بَٰرَكۡنَا فِيهَا لِلۡعَٰلَمِينَ

We nexhxhejnahu we lutæn ‘ilal-’erdi elleti barekna fiha lil’alemine

E Ne e shpëtuam atë e edhe Lutin në atë tokën që e kemi bekuar për njerëz.

وَوَهَبۡنَا لَهُۥٓ إِسۡحَٰقَ وَيَعۡقُوبَ نَافِلَةٗۖ وَكُلّٗا جَعَلۡنَا صَٰلِحِينَ

We wehebna lehu ‘ishaka we ja’kube nafileten we kullæn xhe’alna salihine

Dhe ia falëm atij Is'hakun, e si dhuratë edhe Jakubin. Dhe që të gjithë i bëmë të mirë (pejgamberë).