21. Enbija · ajete 99–101

لَوۡ كَانَ هَٰٓؤُلَآءِ ءَالِهَةٗ مَّا وَرَدُوهَاۖ وَكُلّٞ فِيهَا خَٰلِدُونَ

Lew kane ha’uula’ ‘aliheten ma wereduha we kullun fiha halidune

Sikur të kishin qenë ata zota, ata nuk do të hynin në të, po që të gjithë do të jenë aty përgjithmonë.

لَهُمۡ فِيهَا زَفِيرٞ وَهُمۡ فِيهَا لَا يَسۡمَعُونَ

Lehum fiha zefirun we hum fiha la jesma’une

Aty ata do të kenë rrënkim dhe aty ata nuk dëgjojnë.

إِنَّ ٱلَّذِينَ سَبَقَتۡ لَهُم مِّنَّا ٱلۡحُسۡنَىٰٓ أُوْلَٰٓئِكَ عَنۡهَا مُبۡعَدُونَ

‘Innel-ledhine sebekat lehum minnal-husna ‘ula’ike ‘anha mub’adune

E atyre të cilëve u priu e mbara nga ana Jonë, do të jenë larg tij (xhehennemit).