23. Muminun · ajete 101–102

سورة المؤمنون
101

فَإِذَا نُفِخَ فِي ٱلصُّورِ فَلَآ أَنسَابَ بَيۡنَهُمۡ يَوۡمَئِذٖ وَلَا يَتَسَآءَلُونَ

Fe’idha nufiha fi es-suri fela ‘ensabe bejnehum jewme’idhin we la jetesa’elune

E kur i fryhet surit (herën e dytë), atëherë, në atë ditë nuk do të ketë lidhje familjare mes tyre e as që do të pyesë kush për njëri-tjetrin.

102

فَمَن ثَقُلَتۡ مَوَٰزِينُهُۥ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ

Femen thekulet mewazinuhu fe’ula’ike humul-muflihune

E kujt i peshojnë më rëndë peshojat (veprat e mira), ata janë të shpëtuarit.