23. Muminun · ajete 110–112

فَٱتَّخَذۡتُمُوهُمۡ سِخۡرِيًّا حَتَّىٰٓ أَنسَوۡكُمۡ ذِكۡرِي وَكُنتُم مِّنۡهُمۡ تَضۡحَكُونَ

Fattehadhtumuhum sihrijæn hetta ‘ensewkum dhikri we kuntum minhum tedhekune

E ju i patët tallur ata, saqë ajo tallje bëri që të harronin përkujtimin ndaj Meje, madje edhe qeshnit me ta.

إِنِّي جَزَيۡتُهُمُ ٱلۡيَوۡمَ بِمَا صَبَرُوٓاْ أَنَّهُمۡ هُمُ ٱلۡفَآئِزُونَ

‘Inni xhezejtuhumul-jewme bima seberu ‘ennehum humul-fa’izune

E Unë sot i shpërbleva ata, për atë që ishin të durueshëm ata janë fitimtarët.

قَٰلَ كَمۡ لَبِثۡتُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ عَدَدَ سِنِينَ

Kale kem lebithtum fil-’erdi ‘adede sinine

Ai thotë: "E sa vjet keni kaluar në tokë?"