23. Muminun · ajete 115–117

سورة المؤمنون
115

أَفَحَسِبۡتُمۡ أَنَّمَا خَلَقۡنَٰكُمۡ عَبَثٗا وَأَنَّكُمۡ إِلَيۡنَا لَا تُرۡجَعُونَ

‘Efehesibtum ‘ennema haleknakum ‘abethæn we ‘ennekum ‘ilejna la turxha’une

A menduat se Ne ju krijuam kot dhe se ju nuk do ktheheni te Ne?

116

فَتَعَٰلَى ٱللَّهُ ٱلۡمَلِكُ ٱلۡحَقُّۖ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡكَرِيمِ

Feta’alallahul-melikul-hekku la ‘ilahe ‘illa huwe rebbul-’arshil-kerimi

I lartë është All-llahu, Sunduesi i vërtetë, nuk ka zot tjetër pos Tij, Zot i Arshit bujar.

117

وَمَن يَدۡعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ لَا بُرۡهَٰنَ لَهُۥ بِهِۦ فَإِنَّمَا حِسَابُهُۥ عِندَ رَبِّهِۦٓۚ إِنَّهُۥ لَا يُفۡلِحُ ٱلۡكَٰفِرُونَ

We men jed’u me’a Ellahi ‘ilehæn ‘ahare la burhane lehu bihi fe’innema hisabuhu ‘inde rabbihi ‘innehu la juflihul-kafirune

E kush adhuron me All-llahun edhe ndonjë zot tjetër, për të cilin nuk ka kurrfarë fakti, përgjegjësia e tij është para Zotit të vet, e mohuesit nuk do të shpëtojnë.