23. Muminun · ajete 34–37

سورة المؤمنون
34

وَلَئِنۡ أَطَعۡتُم بَشَرٗا مِّثۡلَكُمۡ إِنَّكُمۡ إِذٗا لَّخَٰسِرُونَ

We le’in ‘eta’tum besheræn mithlekum ‘innekum ‘idhæn lehasirune

E nëse i përuleni një njeriu që është si ju, vërtet, atëherë do të jeni të humbur e të mashtruar.

35

أَيَعِدُكُمۡ أَنَّكُمۡ إِذَا مِتُّمۡ وَكُنتُمۡ تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَنَّكُم مُّخۡرَجُونَ

‘Eja’idukum ‘ennekum ‘idha mittum we kuntum turabæn we ‘idhamæn ‘ennekum muhrexhune

"Mos vallë ai po ju premton se pasi që të vdisni, të bëheni dhé e eshtra (të kalbur), do të nxirreni të gjallë?

36

۞ هَيۡهَاتَ هَيۡهَاتَ لِمَا تُوعَدُونَ

Hejhate hejhate lima tu’adune

Sa larg e larg është sendërtimi i asaj që premtoheni.

37

إِنۡ هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا ٱلدُّنۡيَا نَمُوتُ وَنَحۡيَا وَمَا نَحۡنُ بِمَبۡعُوثِينَ

‘In hije ‘illa hejatuna ed-dunja nemutu we nehja we ma nehnu bimeb’uthine

Nuk ka tjetër, pos jetës sonë të kësaj bote, vdesim, lindim dhe ne nuk do të ngjallemi!