23. Muminun · ajete 82–84

سورة المؤمنون
82

قَالُوٓاْ أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ

Kalu ‘e’idha mitna we kunna turabæn we ‘idhamæn ‘e’inna lemeb’uthune

Ata thanë: "Pasi të vdesim e të bëhemi dhé e eshtra të kalbur, a do të ringjallemi?"

83

لَقَدۡ وُعِدۡنَا نَحۡنُ وَءَابَآؤُنَا هَٰذَا مِن قَبۡلُ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّآ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ

Lekad wu’idna nehnu we ‘aba’uuna hadha min kablu ‘in hadha ‘illa ‘esatirul-’ewweline

Kjo na është premtuar ne edhe prindërve tanë më parë, po kjo nuk është gjë tjetër pos një mit i lashtë!

84

قُل لِّمَنِ ٱلۡأَرۡضُ وَمَن فِيهَآ إِن كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ

Kul limenil-’erdu we men fiha ‘in kuntum ta’lemune

Thuaj: "E kujt është toka dhe çdo gjë që ka në të, nëse jeni që e dini?"