25. Furkan · ajete 28–30

يَٰوَيۡلَتَىٰ لَيۡتَنِي لَمۡ أَتَّخِذۡ فُلَانًا خَلِيلٗا

Ja wejleti lejteni lem ‘ettehidh fulanæn halilæn

O shkatërrimi im, ah të mos e kisha bërë filanin mik!

لَّقَدۡ أَضَلَّنِي عَنِ ٱلذِّكۡرِ بَعۡدَ إِذۡ جَآءَنِيۗ وَكَانَ ٱلشَّيۡطَٰنُ لِلۡإِنسَٰنِ خَذُولٗا

Lekad ‘edelleni ‘ani edh-dhikri ba’de ‘idh xha’eni we kane esh-shejtanu lil’insani hadhulæn

Në të vërtetë, pasi e gjeta rrugën e drejë, ai më largoi mua prej asaj, e djalli është ai që njeriun e humb dhe e lë të vetmuar.

وَقَالَ ٱلرَّسُولُ يَٰرَبِّ إِنَّ قَوۡمِي ٱتَّخَذُواْ هَٰذَا ٱلۡقُرۡءَانَ مَهۡجُورٗا

We kale er-resulu ja rabbi ‘inne kawmi ettehadhu hadhal-kur’ane mehxhuræn

E i dërguari tha: "O Zot im, vërtet populli im e konsideroi këtë Kur'an si (diç) të hedhur!"