25. Furkan · ajete 8–16

سورة الفرقان
8

أَوۡ يُلۡقَىٰٓ إِلَيۡهِ كَنزٌ أَوۡ تَكُونُ لَهُۥ جَنَّةٞ يَأۡكُلُ مِنۡهَاۚ وَقَالَ ٱلظَّٰلِمُونَ إِن تَتَّبِعُونَ إِلَّا رَجُلٗا مَّسۡحُورًا

‘Ew julka ‘ilejhi kenzun ‘ew tekunu lehu xhennetun je’kulu minha we kale edh-dhalimune ‘in tettebi’une ‘illa rexhulæn meshuræn

Ose atij t'i jepet ndonjë thesar, apo të ketë ndonjë kopsht nga i cili do të ushqehej? Horrat madje thonë: "Ju vetëm jeni duke e ndjekur një njeri që e ka zënë magjia!"

9

ٱنظُرۡ كَيۡفَ ضَرَبُواْ لَكَ ٱلۡأَمۡثَٰلَ فَضَلُّواْ فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ سَبِيلٗا

Endhur kejfe derebu lekel-’emthale fedellu fela jesteti’une sebilæn

Shih se çfarë shembujsh të sjellin, andaj ata janë të humbur dhe nuk mund ta gjejnë rrugën e drejtë.

10

تَبَارَكَ ٱلَّذِيٓ إِن شَآءَ جَعَلَ لَكَ خَيۡرٗا مِّن ذَٰلِكَ جَنَّٰتٖ تَجۡرِي مِن تَحۡتِهَا ٱلۡأَنۡهَٰرُ وَيَجۡعَل لَّكَ قُصُورَۢا

Tebarekel-ledhi ‘in sha’e xhe’ale leke hajræn min dhalike xhennatin texhri min tehtihal-’enharu we jexh’al leke kusuræn

Është i madhëruar Ai, i cili po të dëshirojë mund të japë ty edhe më mirë se ç'thonë ata, kopshte në të cilat rrjedhin lumenj, ku ka edhe pallate.

11

بَلۡ كَذَّبُواْ بِٱلسَّاعَةِۖ وَأَعۡتَدۡنَا لِمَن كَذَّبَ بِٱلسَّاعَةِ سَعِيرًا

Bel kedhdhebu bis-sa’ati we ‘a’tedna limen kedhdhebe bis-sa’ati sa’iræn

Por jo, ata përgënjeshtruan kijametin, e Ne për ata që nuk besojnë ditën e gjykimit kemi përgatitur zjarr të fortë.

12

إِذَا رَأَتۡهُم مِّن مَّكَانِۭ بَعِيدٖ سَمِعُواْ لَهَا تَغَيُّظٗا وَزَفِيرٗا

‘Idha re’et/hum min mekanin ba’idin semi’u leha tegajjudhæn we zefiræn

Që posa të duket ai prej një vendi të largët, ata ia dëgjojnë atij vëlimin edhe kërhamzën (xhehennemit).

13

وَإِذَآ أُلۡقُواْ مِنۡهَا مَكَانٗا ضَيِّقٗا مُّقَرَّنِينَ دَعَوۡاْ هُنَالِكَ ثُبُورٗا

We ‘idha ‘ulku minha mekanæn dejjikæn mukarrenine de’aw hunalike thuburæn

E kur të hedhen duarlidhur në një vend të ngushtë në të, aty do të kërkojnë shkatërrimin (vetëzhdukjen).

14

لَّا تَدۡعُواْ ٱلۡيَوۡمَ ثُبُورٗا وَٰحِدٗا وَٱدۡعُواْ ثُبُورٗا كَثِيرٗا

La ted’ul-jewme thuburæn wahidæn we ed’u thuburæn kethiræn

Tash mos kërkoni vetëm njëherë shkatërrimin, por atë kërkojeni shumëherë.*

Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
“Tebareke” rrjedh nga fjala: bereket, begati e madhe, gjithë dobi, bollëk, famë, madhëri, lartësi. Të gjitha këto janë cilësi të Zotit të Madhëruar, i cili e shpalli Kuranin për të ndarë një herë e përgjithmonë të mirën prej të keqes. Zoti, i cili nuk ka nevojë, as për fëmijë, as për ndihmës, i cili me mjeshtëri të përsosur krijoi çdo send dhe në mënyrë precize e me maturi të saktë caktoi zhvillimin e tij, pra Ai është dirigjues i çdo sendi në qiej e në tokë. Ai ia zbriti Kuranin Muhamedit a.s., që t’i tregojë gjithë njerëzimit për përgjegjësinë, që do ta kenë para madhërisë së Tij. Megjithëkëtë disa njerëz naivë adhuruan sende të tjera, që nuk ishin asgjë, madje ata nuk deshën ta pranojnë as Kuranin që ishte shpallje e Zotit, po e konsideruan trillim të vetë Muhamedit a.s. dhe të disa njerëzve të tjerë, të cilët e ndihmuan, ia shkruan dhe ia lexuan vazhdimisht Muhamedit. Sipas tyre pejgamberi nuk do të duhej të ushqehej dhe të ecë si njerëzit e tjerë, por ai do të duhej të ketë me vete edhe një melaike, t’i ketë zbritur ndonjë kapital nga qielli, të ketë ndonjë kopsht, e edhe më keq, i thanë se është njeri që e ka zënë magjia. Këto fjalë i thonin jobesimtarët, kufarët. Të gjitha këto shpifje që i bënin Pejgamberit a.s. buronin jo nga ndonjë dyshim që kishin ndaj tij, por iu vinte rëndë të pranojnë, se në Ditën e Gjykimit do të duhet të dalin para Zotit dhe do të duhet të përgjigjemi para Tij për veprat e bëra. E ata do të ringjallen, do të futen në xhehenem dhe do të kërkojnë të vdesin e të zhduken një herë e përgjithmonë, pra ata nuk do të zhduken, por vazhdimisht do ta përjetojnë atë dënim të merituar.
15

قُلۡ أَذَٰلِكَ خَيۡرٌ أَمۡ جَنَّةُ ٱلۡخُلۡدِ ٱلَّتِي وُعِدَ ٱلۡمُتَّقُونَۚ كَانَتۡ لَهُمۡ جَزَآءٗ وَمَصِيرٗا

Kul ‘edhelike hajrun ‘em xhennetul-huldi elleti wu’idel-muttekune kanet lehum xheza’en we mesiræn

Thuaj: "A është më mirë ai (zjarri i xhehennemit), apo xhenneti i përjetshëm, i cili u është premtuar si shpërblim dhe vend jetese për të devotshmit".

16

لَّهُمۡ فِيهَا مَا يَشَآءُونَ خَٰلِدِينَۚ كَانَ عَلَىٰ رَبِّكَ وَعۡدٗا مَّسۡـُٔولٗا

Lehum fiha ma jesha’une halidine kane ‘ala rabbike wa’dæn mes’ulæn

E aty, atë që e dëshirojnë do ta kenë përgjithmonë. Ky premtim i Zotit tënd ka qenë dashtë kërkuar.