27. Neml · ajete 5–7

أُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ لَهُمۡ سُوٓءُ ٱلۡعَذَابِ وَهُمۡ فِي ٱلۡأٓخِرَةِ هُمُ ٱلۡأَخۡسَرُونَ

‘Ula’ikel-ledhine lehum su’ul-’adhabi we hum fil-’ahireti humul-’ehserune

Të tillët janë ata që u takon dënimi më i rëndë dhe mu ata do të jenë më të dëshpëruarit në botën tjetër.

وَإِنَّكَ لَتُلَقَّى ٱلۡقُرۡءَانَ مِن لَّدُنۡ حَكِيمٍ عَلِيمٍ

We ‘inneke letulekkal-kur’ane min ledun hekimin ‘alimin

E s'ka dyshim se ti (Muhammed) e pranon Kur'anin nga i Urti, i Dijshmi.

إِذۡ قَالَ مُوسَىٰ لِأَهۡلِهِۦٓ إِنِّيٓ ءَانَسۡتُ نَارٗا سَـَٔاتِيكُم مِّنۡهَا بِخَبَرٍ أَوۡ ءَاتِيكُم بِشِهَابٖ قَبَسٖ لَّعَلَّكُمۡ تَصۡطَلُونَ

‘Idh kale musa li’hlihi ‘inni ‘anestu naræn se’atikum minha bihaberin ‘ew ‘atikum bishihabin kabesin le’allekum testelune

(Përkujto) Kur Musai i tha familjes së vet: "Unë e pash një zjarr,e nga ai do t'ju sjell ndonjë lajm ose do t'ju sjell një urë të ndezur që të ngroheni".