27. Neml · ajete 52–54

فَتِلۡكَ بُيُوتُهُمۡ خَاوِيَةَۢ بِمَا ظَلَمُوٓاْۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَةٗ لِّقَوۡمٖ يَعۡلَمُونَ

Fetilke bujutuhum hawijeten bima dhelemu ‘inne fi dhalike le’ajeten likawmin ja’lemune

E këto janë shtëpitë e tyre të mbetura shkret për shkak të mizorisë së tyre. E nuk ka dyshim se në këtë (rrënim) për një popull që kupton ka argument.

وَأَنجَيۡنَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَكَانُواْ يَتَّقُونَ

We ‘enxhejnal-ledhine ‘amenu we kanu jettekune

Ne i shpëtuam ata që besuan dhe që ishin të matur (duke iu shmangur mëkatit).

وَلُوطًا إِذۡ قَالَ لِقَوۡمِهِۦٓ أَتَأۡتُونَ ٱلۡفَٰحِشَةَ وَأَنتُمۡ تُبۡصِرُونَ

We lutæn ‘idh kale likawmihi ‘ete’tunel-fahishete we ‘entum tubsirune

(Përkujto) Lutin kur ai popullit të vet i tha: "A bëni atë punë të shëmtuar që edhe vetë ju e kuptoni (se është e keqe)?"