30. Rum · ajete 1–6

الٓمٓ

‘Elif-lam-mim

Elif, Lam, Mim.

غُلِبَتِ ٱلرُّومُ

Gulibeti er-rumu

Bizantinët (rumët) u mundën,

فِيٓ أَدۡنَى ٱلۡأَرۡضِ وَهُم مِّنۢ بَعۡدِ غَلَبِهِمۡ سَيَغۡلِبُونَ

Fi ‘ednal-’erdi we hum min ba’di galebihim sejeglibune

në tokën më afër (tokës së arabëve), po pas disfatës së tyre, ata do të ngadhënjejnë,

فِي بِضۡعِ سِنِينَۗ لِلَّهِ ٱلۡأَمۡرُ مِن قَبۡلُ وَمِنۢ بَعۡدُۚ وَيَوۡمَئِذٖ يَفۡرَحُ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ

Fi bid’i sinine lillahil-’emru min kablu we min ba’du we jewme’idhin jefrehul-mu’uminune

brenda pak viteve. Çështja është vendim i All-llahut, fillim e mbarim (për disfatë dhe për fitore). E atë ditë (kur do të fitojnë bizantinët) besimtarët do të gëzohen,

بِنَصۡرِ ٱللَّهِۚ يَنصُرُ مَن يَشَآءُۖ وَهُوَ ٱلۡعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ

Binesri Ellahi jensuru men jesha’u we huwel-’azizu er-Rehimu

për ndihmën e All-llahut. Ai ndihmon atë që do dhe Ai është i gjithëfuqishëm, mëshirues.

وَعۡدَ ٱللَّهِۖ لَا يُخۡلِفُ ٱللَّهُ وَعۡدَهُۥ وَلَٰكِنَّ أَكۡثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعۡلَمُونَ

Wa’del-lahi la juhlifu Ellahu wa’dehu we lekinne ‘ekthere en-nasi la ja’lemune

Premtimi i All-llahut është (ky), All-llahu nuk e thyen premtimin e Vet, por shumica e njerëzve nuk po dinë.