30. Rum · ajete 10–14

ثُمَّ كَانَ عَٰقِبَةَ ٱلَّذِينَ أَسَٰٓـُٔواْ ٱلسُّوٓأَىٰٓ أَن كَذَّبُواْ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ وَكَانُواْ بِهَا يَسۡتَهۡزِءُونَ

Thumme kane ‘akibetel-ledhine ‘esa’u es-su’a ‘en kedhdhebu bi’ajati Ellahi we kanu biha jestehzi’un

Mandej përfundimi i atyre që bënë punë të këqija ishte më i keqi, për shkak se argumentet e All-llahut i përgënjeshtruan dhe talleshin me to.

ٱللَّهُ يَبۡدَؤُاْ ٱلۡخَلۡقَ ثُمَّ يُعِيدُهُۥ ثُمَّ إِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ

Ellahu jebde’ul-halka thumme ju’iduhu thumme ‘ilejhi turxha’une

All-llahu e fillon krijimin, mandej e përsërit atë, e më në fund tek Ai do të ktheheni.

وَيَوۡمَ تَقُومُ ٱلسَّاعَةُ يُبۡلِسُ ٱلۡمُجۡرِمُونَ

We jewme tekumu es-sa’atu jublisul-muxhrimune

E ditën kur të ndodhë kijameti, kriminelët heshtin.

وَلَمۡ يَكُن لَّهُم مِّن شُرَكَآئِهِمۡ شُفَعَٰٓؤُاْ وَكَانُواْ بِشُرَكَآئِهِمۡ كَٰفِرِينَ

We lem jekun lehum min shureka’ihim shufa’a’u we kanu bishureka’ihim kafirine

Ata nuk do të kenë ndërmjetësues (ndihmëtarë) prej shokëve (zotave) të tyre, e me shokët (zotat) e tyre ata ishin jobesimtarë.

وَيَوۡمَ تَقُومُ ٱلسَّاعَةُ يَوۡمَئِذٖ يَتَفَرَّقُونَ

We jewme tekumu es-sa’atu jewme’idhin jeteferrekune

Dhe ditën kur të ndodhë kijameti, atë ditë do të ndahen (njerëzit).