الٓمٓ
‘Elif-lam-mim
Elif, Lam, Mim.
31. Lukman · ajete 1–5
سورة لقمانتِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱلۡكِتَٰبِ ٱلۡحَكِيمِ
Tilke ‘ajatul-kitabil-hekimi
Ato janë ajete të librit me plot urtësi të përsosur.
هُدٗى وَرَحۡمَةٗ لِّلۡمُحۡسِنِينَ
Huden we rehmeten lilmuhsinine
E që janë udhëzim e mëshirë për ata që janë punëmirë.
ٱلَّذِينَ يُقِيمُونَ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤۡتُونَ ٱلزَّكَوٰةَ وَهُم بِٱلۡأٓخِرَةِ هُمۡ يُوقِنُونَ
el-Ledhine jukimune es-selæte we ju’utune ez-zekæte we hum bil-’ahireti hum jukinune
Të cilët rregullisht e falin namazin dhe e japin zeqatin dhe ata, e mu ata janë të plotbindur për botën tjetër (Ahiretin).
أُوْلَٰٓئِكَ عَلَىٰ هُدٗى مِّن رَّبِّهِمۡۖ وَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ
‘Ula’ike ‘ala huden min rabbihim we ‘ula’ike humul-muflihune
Të tillët janë të udhëzuar në një rrugë të qartë prej Zotit të vet dhe ata janë fatlumë.
