34. Sebe · ajete 44–51

سورة سبإ
44

وَمَآ ءَاتَيۡنَٰهُم مِّن كُتُبٖ يَدۡرُسُونَهَاۖ وَمَآ أَرۡسَلۡنَآ إِلَيۡهِمۡ قَبۡلَكَ مِن نَّذِيرٖ

We ma ‘atejnahum min kutubin jedrusuneha we ma ‘erselna ‘ilejhim kableke min nedhirin

Po Ne nuk u kemi dhënë atyre ndonjë libër që ta mësojnë dhe as nuk dërguam te ata ndonjë pejgamber para teje (pra ata nuk dinë si është pejgamberi as si është shpallja).

45

وَكَذَّبَ ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِهِمۡ وَمَا بَلَغُواْ مِعۡشَارَ مَآ ءَاتَيۡنَٰهُمۡ فَكَذَّبُواْ رُسُلِيۖ فَكَيۡفَ كَانَ نَكِيرِ

We kedhdhebel-ledhine min kablihim we ma belegu mi’share ma ‘atejnahum fekedhdhebu rusuli fekejfe kane nekiri

Edhe ata që ishin para këtyre (kurejshitëve) patën përgënjeshtruar, dhe këta nuk kanë (kurejshitët) as një të dhjetën e asaj që Ne ua patëm dhënë atyre, e i konsideruan rrenacakë të dërguarit e Mi, ja si ishte dënimi Im.*

Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Duke u mbështetur në forcën e vet pasanikët gjithnjë refuzonin mësimet e pejgamberëve e ndonjëherë justifikoheshin me atë, se sikur të mos ishin të mirë te Zoti, Ai nuk do t’iu jepte pasuri e fëmijë, pra edhe thoshin, se nuk do të na dënojë. Ata nuk e kuptonin, se Zoti është Ai që sipas urtësisë së Vet bën përndarjen e begative, dikujt i jep më shumë e dikujt më pak, por kjo nuk do të thotë, se pasanikët janë më afër Zotit. Më afër janë ata që besuan dhe bënë punë të mira. Shpërblimi i tyre do të jetë i shumëfishtë, prandaj edhe do të vendosen në vendbanimet më të larta të xhenetit. Pasanikët do të duhej të shpenzonin për në rrugën e Zotit, meqë Ai do t’ua kompensojë atë, e jo të përpiqen të mohojnë faktet e Zotit. Pati popuj që adhuronin engjëjt, ndonjë pejgamber e diçka tjetër, e Ditën e Kijametit
46

۞ قُلۡ إِنَّمَآ أَعِظُكُم بِوَٰحِدَةٍۖ أَن تَقُومُواْ لِلَّهِ مَثۡنَىٰ وَفُرَٰدَىٰ ثُمَّ تَتَفَكَّرُواْۚ مَا بِصَاحِبِكُم مِّن جِنَّةٍۚ إِنۡ هُوَ إِلَّا نَذِيرٞ لَّكُم بَيۡنَ يَدَيۡ عَذَابٖ شَدِيدٖ

Kul ‘innema ‘a’idhukum biwahidetin ‘en tekumu lillahi methna we furada thumme tetefekkeru ma bisahibikum min xhinnetin ‘in huwe ‘illa nedhirun lekum bejne jedej ‘adhabin shedidin

Thuaj: "Unë ju këshilloj vetëm me një gjë: Për hir të All-llahut të angazhoheni sinqerisht dy nga dy ose një nga një, e pastaj të mendoni thellë (që ta kuptoni) se shoku juaj (Muhammedi) nuk ka ndonjë çmendje. Ai nuk është tjetër vetëm që t'ju tërheqë vërejtjen për një dënim të ashpër (nëse nuk besoni)".

47

قُلۡ مَا سَأَلۡتُكُم مِّنۡ أَجۡرٖ فَهُوَ لَكُمۡۖ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَى ٱللَّهِۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ شَهِيدٞ

Kul ma se’eltukum min ‘exhrin fehuwe lekum ‘in ‘exhrije ‘illa ‘ala Ellahi we huwe ‘ala kulli shej’in shehidun

Thuaj "Unë nuk kërkova prej jush ndonjë shpërblim, nëse kam kërkuar, ai le t'u mbetet juve, shpërblimi im është vetëm prej All-llahut, e Ai është dëshmitar për çdo send".

48

قُلۡ إِنَّ رَبِّي يَقۡذِفُ بِٱلۡحَقِّ عَلَّٰمُ ٱلۡغُيُوبِ

Kul ‘inne rabbi jekdhifu bil-hekki ‘allamul-gujubi

Thuaj: "Zoti im, Njohës i të fshehtave, sjell të vërtetën".

49

قُلۡ جَآءَ ٱلۡحَقُّ وَمَا يُبۡدِئُ ٱلۡبَٰطِلُ وَمَا يُعِيدُ

Kul xha’el-hekku we ma jubdi’ul-batilu we ma ju’idu

Thuaj: "Erdhi e vërteta, e kota u zhduk pa fillim dhe pa kthim!"

50

قُلۡ إِن ضَلَلۡتُ فَإِنَّمَآ أَضِلُّ عَلَىٰ نَفۡسِيۖ وَإِنِ ٱهۡتَدَيۡتُ فَبِمَا يُوحِيٓ إِلَيَّ رَبِّيٓۚ إِنَّهُۥ سَمِيعٞ قَرِيبٞ

Kul ‘in deleltu fe’innema ‘edillu ‘ala nefsi we ‘ini ehtedejtu febima juhi ‘ilejje rabbi ‘innehu semi’un karibun

Thuaj: "Nëse unë kam humbur, atëherë e keqja e humbjes është vetëm në dëm timin, e nëse e kam gjetur të vërtetën, atëherë ajo është me ndihmën e Zotit tim; Ai është dëgjues, i afërt!"

51

وَلَوۡ تَرَىٰٓ إِذۡ فَزِعُواْ فَلَا فَوۡتَ وَأُخِذُواْ مِن مَّكَانٖ قَرِيبٖ

We lew tera ‘idh fezi’u fela fewte we ‘uhidhu min mekanin karibin

E sikur t'i shohësh ata kur i kap frika e nuk kanë shpëtim edhe të kapen prej një vendi afër (do të shihje tmerr të madh).