36. Ja Sin · ajete 16–22

قَالُواْ رَبُّنَا يَعۡلَمُ إِنَّآ إِلَيۡكُمۡ لَمُرۡسَلُونَ

Kalu rebbuna ja’lemu ‘inna ‘ilejkum lemurselune

Ata thanë: "Zoti ynë e di se me të vërtetë ne jemi të dërguar te ju."

وَمَا عَلَيۡنَآ إِلَّا ٱلۡبَلَٰغُ ٱلۡمُبِينُ

We ma ‘alejna ‘illal-belagul-mubinu

"Dhe ne nuk jemi të obliguar për tjetër, përveç t'ju kumtojmë ashtu qartë".

قَالُوٓاْ إِنَّا تَطَيَّرۡنَا بِكُمۡۖ لَئِن لَّمۡ تَنتَهُواْ لَنَرۡجُمَنَّكُمۡ وَلَيَمَسَّنَّكُم مِّنَّا عَذَابٌ أَلِيمٞ

Kalu ‘inna tetejjerna bikum le’in lem tentehu lenerxhumennekum we lejemessennekum minna ‘adhabun ‘elimun

Ata (fshatarët) thanë: "Ne parandiejmë kob me ju dhe nëse nuk tërhiqeni, ne do t'ju gurëzojmë dhe do të përjetoni ndëshkim të idhët prej nesh".

قَالُواْ طَٰٓئِرُكُم مَّعَكُمۡ أَئِن ذُكِّرۡتُمۚ بَلۡ أَنتُمۡ قَوۡمٞ مُّسۡرِفُونَ

Kalu ta’irukum me’akum ‘e’in dhukkirtum bel ‘entum kawmun musrifune

Ata (të dërguarit) thanë: "Fati i keq është i juaji, a pse u këshilluat, a (na kërcënoheni)? Jo, por ju jeni popull i shfrenuar!"

وَجَآءَ مِنۡ أَقۡصَا ٱلۡمَدِينَةِ رَجُلٞ يَسۡعَىٰ قَالَ يَٰقَوۡمِ ٱتَّبِعُواْ ٱلۡمُرۡسَلِينَ

We xha’e min ‘eksal-medineti rexhulun jes’a kale ja kawmi ettebi’ul-murseline

Dhe prej skajit më të largët të qytetit erdhi një njeri që ngutej e tha: "O populli im, dëgjoni të dërguarit!"

ٱتَّبِعُواْ مَن لَّا يَسۡـَٔلُكُمۡ أَجۡرٗا وَهُم مُّهۡتَدُونَ

Ettebi’u men la jes’elukum ‘exhræn we hum muhtedune

Dëgjoni atë që nuk kërkon prej jush ndonjë shpërblim dhe janë udhërrëfyes!

وَمَالِيَ لَآ أَعۡبُدُ ٱلَّذِي فَطَرَنِي وَإِلَيۡهِ تُرۡجَعُونَ

We ma lije la ‘a’budul-ledhi fetereni we ‘ilejhi turxha’une

E, ç'kam unë që të mos e adhuroj atë që më krijoi dhe te Ai ktheheni.