36. Ja Sin · ajete 26–30

سورة يس
26

قِيلَ ٱدۡخُلِ ٱلۡجَنَّةَۖ قَالَ يَٰلَيۡتَ قَوۡمِي يَعۡلَمُونَ

Kile edhulil-xhennete kale ja lejte kawmi ja’lemune

Atij i është thënë: "Hyn në xhennet! e ai tha: "Ah, sikur ta dinte populli im,"

27

بِمَا غَفَرَ لِي رَبِّي وَجَعَلَنِي مِنَ ٱلۡمُكۡرَمِينَ

Bima gafere li rabbi we xhe’aleni minel-mukremine

"për çka më fali Zoti im dhe më bëri prej të nderuarve!

28

۞ وَمَآ أَنزَلۡنَا عَلَىٰ قَوۡمِهِۦ مِنۢ بَعۡدِهِۦ مِن جُندٖ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَمَا كُنَّا مُنزِلِينَ

We ma ‘enzelna ‘ala kawmihi min ba’dihi min xhundin mine es-sema’i we ma kunna munziline

Pas tij, Ne nuk zbritëm ndonjë ushtri nga qielli kundër popullit të tij, e as që ishte vendimi ynë të zbresim tjetër,

29

إِن كَانَتۡ إِلَّا صَيۡحَةٗ وَٰحِدَةٗ فَإِذَا هُمۡ خَٰمِدُونَ

‘In kanet ‘illa sejheten wahideten fe’idha hum hamidune

përveç një britme të tmerrshme, kur qe, ata të ftohur (të vdekur).

30

يَٰحَسۡرَةً عَلَى ٱلۡعِبَادِۚ مَا يَأۡتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ

Ja hesreten ‘alel-’ibadi ma je’tihim min resulin ‘illa kanu bihi jestehzi’un

O sa dëshpërim i madh për robërit që nuk u erdhi ndonjë i dërguar, vetëm se ata u tallën me të.