36. Ja Sin · ajete 28–30

۞ وَمَآ أَنزَلۡنَا عَلَىٰ قَوۡمِهِۦ مِنۢ بَعۡدِهِۦ مِن جُندٖ مِّنَ ٱلسَّمَآءِ وَمَا كُنَّا مُنزِلِينَ

We ma ‘enzelna ‘ala kawmihi min ba’dihi min xhundin mine es-sema’i we ma kunna munziline

Pas tij, Ne nuk zbritëm ndonjë ushtri nga qielli kundër popullit të tij, e as që ishte vendimi ynë të zbresim tjetër,

إِن كَانَتۡ إِلَّا صَيۡحَةٗ وَٰحِدَةٗ فَإِذَا هُمۡ خَٰمِدُونَ

‘In kanet ‘illa sejheten wahideten fe’idha hum hamidune

përveç një britme të tmerrshme, kur qe, ata të ftohur (të vdekur).

يَٰحَسۡرَةً عَلَى ٱلۡعِبَادِۚ مَا يَأۡتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ

Ja hesreten ‘alel-’ibadi ma je’tihim min resulin ‘illa kanu bihi jestehzi’un

O sa dëshpërim i madh për robërit që nuk u erdhi ndonjë i dërguar, vetëm se ata u tallën me të.