36. Ja Sin · ajete 40–42

لَا ٱلشَّمۡسُ يَنۢبَغِي لَهَآ أَن تُدۡرِكَ ٱلۡقَمَرَ وَلَا ٱلَّيۡلُ سَابِقُ ٱلنَّهَارِۚ وَكُلّٞ فِي فَلَكٖ يَسۡبَحُونَ

La esh-shemsu jenbegi leha ‘en tudrikel-kamere we lal-lejlu sabiku en-nehari we kullun fi felekin jesbehune

As dielli nuk mund ta arrijë hënën, e as nata paraditën po secili noton në një galaktikë.

وَءَايَةٞ لَّهُمۡ أَنَّا حَمَلۡنَا ذُرِّيَّتَهُمۡ فِي ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ

We ‘ajetun lehum ‘enna hemelna dhurrijetehum fil-fulkil-meshhuni

Argument për ta është edhe ajo se Ne pasardhësit e tyre (të Ademit) i bartëm në anije të mbushur përplot.

وَخَلَقۡنَا لَهُم مِّن مِّثۡلِهِۦ مَا يَرۡكَبُونَ

We halekna lehum min mithlihi ma jerkebune

Dhe ngjashëm me të, u krijuam atyre diçka që t'i hipin.