36. Ja Sin · ajete 40–44

لَا ٱلشَّمۡسُ يَنۢبَغِي لَهَآ أَن تُدۡرِكَ ٱلۡقَمَرَ وَلَا ٱلَّيۡلُ سَابِقُ ٱلنَّهَارِۚ وَكُلّٞ فِي فَلَكٖ يَسۡبَحُونَ

La esh-shemsu jenbegi leha ‘en tudrikel-kamere we lal-lejlu sabiku en-nehari we kullun fi felekin jesbehune

As dielli nuk mund ta arrijë hënën, e as nata paraditën po secili noton në një galaktikë.

وَءَايَةٞ لَّهُمۡ أَنَّا حَمَلۡنَا ذُرِّيَّتَهُمۡ فِي ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ

We ‘ajetun lehum ‘enna hemelna dhurrijetehum fil-fulkil-meshhuni

Argument për ta është edhe ajo se Ne pasardhësit e tyre (të Ademit) i bartëm në anije të mbushur përplot.

وَخَلَقۡنَا لَهُم مِّن مِّثۡلِهِۦ مَا يَرۡكَبُونَ

We halekna lehum min mithlihi ma jerkebune

Dhe ngjashëm me të, u krijuam atyre diçka që t'i hipin.

وَإِن نَّشَأۡ نُغۡرِقۡهُمۡ فَلَا صَرِيخَ لَهُمۡ وَلَا هُمۡ يُنقَذُونَ

We ‘in neshe’ nugrikhum fela seriha lehum we la hum junkadhune

E sikur të duam Ne, i përmbytim ata, e nuk ka efekt as lutja e tyre dhe as që do të shpëtonin.

إِلَّا رَحۡمَةٗ مِّنَّا وَمَتَٰعًا إِلَىٰ حِينٖ

‘Illa rehmeten minna we meta’æn ‘ila hinin

Përveç nga mëshira Jonë ndaj tyre, dhe që të përjetojnë të mirat deri në një kohë të caktuar.