إِلَّا رَحۡمَةٗ مِّنَّا وَمَتَٰعًا إِلَىٰ حِينٖ
‘Illa rehmeten minna we meta’æn ‘ila hinin
Përveç nga mëshira Jonë ndaj tyre, dhe që të përjetojnë të mirat deri në një kohë të caktuar.
36. Ja Sin · ajete 44–50
سورة يسوَإِذَا قِيلَ لَهُمُ ٱتَّقُواْ مَا بَيۡنَ أَيۡدِيكُمۡ وَمَا خَلۡفَكُمۡ لَعَلَّكُمۡ تُرۡحَمُونَ
We ‘idha kile lehumu etteku ma bejne ‘ejdikum we ma halfekum le’allekum turhemune
E kur u thuhet atyre: "Kini frikë asaj që ngjau para jush dhe asaj çka do t'ju ngjajë më vonë, e që të mëshiroheni (ata nuk dëgjojnë)".
وَمَا تَأۡتِيهِم مِّنۡ ءَايَةٖ مِّنۡ ءَايَٰتِ رَبِّهِمۡ إِلَّا كَانُواْ عَنۡهَا مُعۡرِضِينَ
We ma te’tihim min ‘ajetin min ‘ajati rabbihim ‘illa kanu ‘anha mu’ridine
Nuk ka asnjë argument që u erdhi atyre nga argumentet e Zotit, e që ata nuk ia kthyen shpinën.
وَإِذَا قِيلَ لَهُمۡ أَنفِقُواْ مِمَّا رَزَقَكُمُ ٱللَّهُ قَالَ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ لِلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَنُطۡعِمُ مَن لَّوۡ يَشَآءُ ٱللَّهُ أَطۡعَمَهُۥٓ إِنۡ أَنتُمۡ إِلَّا فِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٖ
We ‘idha kile lehum ‘enfiku mimma rezekakumu Ellahu kalel-ledhine keferu lilledhine ‘amenu ‘enut’imu men lew jesha’u Ellahu ‘et’amehu ‘in ‘entum ‘illa fi delalin mubinin
Dhe kur u thuhej: "Jepni nga ajo që All-llahu u begatoi, ata që nuk besuan besimtarëve u thanë: "A ta ushqejmë atë që sikur të donte All-llahu do ta ushqente? Ju nuk jeni tjetër vetëm se të humbur qartë!".*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Në këto ajete Allahu atyre që nuk besonin iu rreshton disa fakte, që dokumentojnë për fuqinë e Zotit Krijues, kuptohet për njerëzit që kanë logjikë. Përmend se si i jep jetë tokës me anën e shiut, si mbijnë bimët, krijohen kopshte, që njerëzit ushqehen prej tyre, se si largon dritën e sjell terrin, se si dielli iu mundëson njerëzve të dinë kur është ditë e kur natë, ndërsa hëna me ato ndryshimet e saj iu mundëson të numërojnë muajt, dhe se si as nata e as dita nuk janë njëra para tjetrës, por kur ka natë ka edhe ditë dhe kur ka ditë ka edhe natë, sepse njëra pjesë e tokës së rrumbullakët është natë e tjetra ditë. Kështu ka qenë prej fillimit dhe kështu do të jetë. Çdo trup qiellor kalon nëpër ato rrugët e veta të caktuara prej Zotit. Njerëzit do të duhej të marrin mësim e përvojë prej belave, që i goditën ata që ishin më herët dhe duhet të kenë frikë prej atyre që mund t’iu vijnë më vonë, e posaçërisht Ditës së Gjykimit. Por njerëzit, le që nuk përfillën argumentet e Zotit, por u tallën me këshillat e Tij, kur besimtarëve iu thoshin: Pse ta ushqejnë atë që Zoti nuk e ushqen?!...
وَيَقُولُونَ مَتَىٰ هَٰذَا ٱلۡوَعۡدُ إِن كُنتُمۡ صَٰدِقِينَ
We jekulune meta hadhal-wa’du ‘in kuntum sadikine
Dhe thoshin: "Po qe se jeni të vërtetë, kur do të jetë ai premtim?"
مَا يَنظُرُونَ إِلَّا صَيۡحَةٗ وَٰحِدَةٗ تَأۡخُذُهُمۡ وَهُمۡ يَخِصِّمُونَ
Ma jendhurune ‘illa sejheten wahideten te’hudhuhum we hum jehissimune
(All-llahu u përgjigjet) Nuk janë duke pritur tjetër vetëm se një britmë që i rrëmben ata kur janë duke u zënë mes vete.
فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ تَوۡصِيَةٗ وَلَآ إِلَىٰٓ أَهۡلِهِمۡ يَرۡجِعُونَ
Fela jesteti’une tewsijeten we la ‘ila ‘ehlihim jerxhi’une
E nuk do të mund të lënë as porosi (vasijet-testament) as të kthehen në familjet e tyre.
