38. Sad · ajete 41–43

وَٱذۡكُرۡ عَبۡدَنَآ أَيُّوبَ إِذۡ نَادَىٰ رَبَّهُۥٓ أَنِّي مَسَّنِيَ ٱلشَّيۡطَٰنُ بِنُصۡبٖ وَعَذَابٍ

We edhkur ‘abdena ‘ejjube ‘idh nada rebbehu ‘enni messeni esh-shejtanu binusbin we ‘adhabin

Përkujto edhe robin tonë Ejubin, kur me lutje iu drejtua Zotit të vet: "Djalli më ka goditur me mundim e dhembje!"

ٱرۡكُضۡ بِرِجۡلِكَۖ هَٰذَا مُغۡتَسَلُۢ بَارِدٞ وَشَرَابٞ

Erkud birixhlike hadha mugteselun baridun we sherabun

Bjeri me këmbën tënde tokës! Ky është (ujë) i ftohtë, lahesh dhe pi.

وَوَهَبۡنَا لَهُۥٓ أَهۡلَهُۥ وَمِثۡلَهُم مَّعَهُمۡ رَحۡمَةٗ مِّنَّا وَذِكۡرَىٰ لِأُوْلِي ٱلۡأَلۡبَٰبِ

We wehebna lehu ‘ehlehu we mithlehum me’ahum rehmeten minna we dhikra li’wlil-’elbabi

E nga mëshira Jonë dhe mësim për ata që kanë të menduar, Ne ia falëm familjen e tij dhe po aq sa ishin ata.