38. Sad · ajete 46–49

إِنَّآ أَخۡلَصۡنَٰهُم بِخَالِصَةٖ ذِكۡرَى ٱلدَّارِ

‘Inna ‘ehlesnahum bihalisetin dhikra ed-dari

Ne i pajisëm ata me një virtyt të posaçëm, me përkujtim ndaj botës tjetër.

وَإِنَّهُمۡ عِندَنَا لَمِنَ ٱلۡمُصۡطَفَيۡنَ ٱلۡأَخۡيَارِ

We ‘innehum ‘indena leminel-mustefejnel-’ehjari

S'ka dyshim se ata ishin te Ne prej të zgjedhurve më të mirë.

وَٱذۡكُرۡ إِسۡمَٰعِيلَ وَٱلۡيَسَعَ وَذَا ٱلۡكِفۡلِۖ وَكُلّٞ مِّنَ ٱلۡأَخۡيَارِ

We edhkur ‘isma’ile wel-jese’a we dhal-kifli we kullun minel-’ehjari

Përkujto Ismailin, Eljesan, Dhelkiflin, që të gjithë prej të zgjedhurve.

هَٰذَا ذِكۡرٞۚ وَإِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ لَحُسۡنَ مَـَٔابٖ

Hadha dhikrun we ‘inne lilmuttekine lehusne me’abin

Ky është një përkujtim. E është e sigurt se ata që janë të ruajtur, kanë një ardhmëri të mirë.