38. Sad · ajete 73–76

فَسَجَدَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ كُلُّهُمۡ أَجۡمَعُونَ

Fesexhedel-mela’iketu kulluhum ‘exhma’une

Engjëjt të gjithë së bashku iu përulën,

إِلَّآ إِبۡلِيسَ ٱسۡتَكۡبَرَ وَكَانَ مِنَ ٱلۡكَٰفِرِينَ

‘Illa ‘iblise estekbere we kane minel-kafirine

përveç Iblisit që ishte kryelartë dhe që u bë prej jobesimtarëve.

قَالَ يَٰٓإِبۡلِيسُ مَا مَنَعَكَ أَن تَسۡجُدَ لِمَا خَلَقۡتُ بِيَدَيَّۖ أَسۡتَكۡبَرۡتَ أَمۡ كُنتَ مِنَ ٱلۡعَالِينَ

Kale ja ‘iblisu ma mene’ake ‘en tesxhude lima halektu bijedejje ‘astekberte ‘em kunte minel-’aline

(Zoti) Tha: "O Iblis, çka të pengoi ty t'i përulesh atij që Unë vetë e krijova? A bëre kryeneçësi, apo ke qenë prej atyre që shesin fodullëk?"

قَالَ أَنَا۠ خَيۡرٞ مِّنۡهُ خَلَقۡتَنِي مِن نَّارٖ وَخَلَقۡتَهُۥ مِن طِينٖ

Kale ‘ena hajrun minhu halekteni min narin we halektehu min tinin

Ai (Iblisi) tha: "Unë jam më i mirë prej tij, mua më ke krijuar nga zjarri, e atë e krijove nga balta!"