4. Nisa · ajete 166–168

لَّٰكِنِ ٱللَّهُ يَشۡهَدُ بِمَآ أَنزَلَ إِلَيۡكَۖ أَنزَلَهُۥ بِعِلۡمِهِۦۖ وَٱلۡمَلَٰٓئِكَةُ يَشۡهَدُونَۚ وَكَفَىٰ بِٱللَّهِ شَهِيدًا

Lekini Ellahu jesh/hedu bima ‘enzele ‘ilejke ‘enzelehu bi’ilmihi wel-mela’iketu jesh/hedune we kefa billahi shehidæn

(Jehuditë i thanë se nuk të besojmë në shpallje Muhammedit) Por All-llahu dëshmon për atë që t'u zbrit ty, atë ta zbriti sipas dijes së Vet, edhe engjëjtë dëshmojnë, po mjaft është All-llahu dëshmues.

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَصَدُّواْ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ قَدۡ ضَلُّواْ ضَلَٰلَۢا بَعِيدًا

‘Innel-ledhine keferu we seddu ‘an sebili Ellahi kad dellu delalæn ba’idæn

Ata që nuk besuan dhe penguan nga rruga e All-llahut, ata kanë humbur shumë larg.

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَظَلَمُواْ لَمۡ يَكُنِ ٱللَّهُ لِيَغۡفِرَ لَهُمۡ وَلَا لِيَهۡدِيَهُمۡ طَرِيقًا

‘Innel-ledhine keferu we dhelemu lem jekuni Ellahu lijegfire lehum we la lijehdijehum terikæn

Aa që nuk besuan dhe bënë zullum, All-llahu as nuk ka për t'i falur as nuk ka për t'i drejtuar në rrugë.