وَيَٰقَوۡمِ إِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ يَوۡمَ ٱلتَّنَادِ
We jakawmi ‘inni ‘ehafu ‘alejkum jewmet-tenadi
O populli im, unë kam frikë për ju ditën e britmës (të mjerimit),
40. Gafir · ajete 32–33
سورة غافريَوۡمَ تُوَلُّونَ مُدۡبِرِينَ مَا لَكُم مِّنَ ٱللَّهِ مِنۡ عَاصِمٖۗ وَمَن يُضۡلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِنۡ هَادٖ
Jewme tuwellune mudbirine ma lekum minel-lahi min ‘asimin we men judlili Ellahu fema lehu min hadin
Ditën, kur nga frika ktheheni të ikni, e nuk ka kush që ta prapësojë prej jush dënimin e All-llahut. Atë që All-llahu e lë të humbur, për të nuk ka ndonjë që e drejton.*
Shënim i përkthyesit — Sherif Ahmeti
Në këtë tregim rreth Musait dhe faraonit, pos që përshkruhet përfundimi me shkatërrim i të marrëve, përshkruhet edhe heroizmi i një besimtari kundër mizorëve.
