42. Shura · ajete 33–35

إِن يَشَأۡ يُسۡكِنِ ٱلرِّيحَ فَيَظۡلَلۡنَ رَوَاكِدَ عَلَىٰ ظَهۡرِهِۦٓۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ لِّكُلِّ صَبَّارٖ شَكُورٍ

‘In jeshe’ juskini er-rihe fejedhlelne rewakide ‘ala dhehrihi ‘inne fi dhalike le’ajatin likulli sebbarin shekurin

Nëse do Ai, e ndal erën dhe ato ngelin të palëvizshme mbi sipërfaqen e ujit. S'ka dyshim se këto fakte ekzistojnë për secilin durimtar e mirënjohës.

أَوۡ يُوبِقۡهُنَّ بِمَا كَسَبُواْ وَيَعۡفُ عَن كَثِيرٖ

‘Ew jubikhunne bima kesebu we ja’fu ‘an kethirin

Ose i përmbyt ata për shkak të asaj që vepruan, e për shumë të tjera Ai i falë.

وَيَعۡلَمَ ٱلَّذِينَ يُجَٰدِلُونَ فِيٓ ءَايَٰتِنَا مَا لَهُم مِّن مَّحِيصٖ

We ja’lemel-ledhine juxhadilune fi ‘ajatina ma lehum min mehisin

Ata që i kontestojnë argumentet Tona, le ta dinë se nuk kanë shpëtim (nuk mund t'i shmangen dënimit).