فَلَمَّا جَآءَهُم بِـَٔايَٰتِنَآ إِذَا هُم مِّنۡهَا يَضۡحَكُونَ
Felemma xha’ehum bi’ajatina ‘idha hum minha jedhekune
E kur ua solli ai argumentet Tona, ata u tallën me to.
43. Zuhruf · ajete 47–49
سورة الزخرفوَمَا نُرِيهِم مِّنۡ ءَايَةٍ إِلَّا هِيَ أَكۡبَرُ مِنۡ أُخۡتِهَاۖ وَأَخَذۡنَٰهُم بِٱلۡعَذَابِ لَعَلَّهُمۡ يَرۡجِعُونَ
We ma nurihim min ‘ajetin ‘illa hije ‘ekberu min ‘uhtiha we ‘ehadhnahum bil-’adhabi le’allehum jerxhi’une
Dhe Ne nuk u treguam asnjë mrekulli (ndëshkuese) që nuk ishin më të mëdha se njëra-tjetra dhe ashtu i ndëshkuam në mënyrë që të tërhiqeshin nga rruga që praktikonin.
وَقَالُواْ يَٰٓأَيُّهَ ٱلسَّاحِرُ ٱدۡعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِندَكَ إِنَّنَا لَمُهۡتَدُونَ
We kalu ja ‘ejjuha es-sahiru ed’u lena rebbeke bima ‘ahide ‘indeke ‘innena lemuhtedun
Dhe ata thanë: "O ti magjistar, lute për ne Zotin tënd sipas besës që ta ka dhënë (të na e largojë dënimin), se ne po besojmë!"
